Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 03 Sierpień 09 00:10

Wpis do blogu Pana Bartosza Kramka pt.Wyprzedzać swój czas, był dla mnie inspiracją aby napisać mój wpis o wywożeniu talentów na taczce. Panie Bartoszu ? zadaje Pan wyśmienite pytania dotyczące ludzi utalentowanych, wybitnych a czasami nawet genialnych. Oto moja riposta do Pana ostatniego komentarza. W ripoście tej odnoszę się do mojego ulubionego zespołu Aspergera i wysokofunkcjonującego autyzmu. Tym razem o ludziach genialnych z ZA/WFA. Cytat z mojej książki: Wybitne osoby z ZA/WFA piszą przede wszystkim dla siebie, nie dla czytelników. Słowa są dobrane i dopasowane z dużą precyzją. Pisanie może trwać bardzo długo, ale za to efekt jest przeważnie doskonały. Nie każdy geniusz jest dostrzeżony czy odkryty za życia. Na przykład do spisanych prac Mendla powrócono dopiero trzydzieści pięć lat po jego śmierci. Inny cytat z mojej książki: Są jednak i tacy wybitni ludzie z ZA/WFA, których nie sposób nazwać nieśmiałymi. Na przykład entuzjazm, pasja i energia promieniująca od Tesli często działała przytłaczająco na niektórych ludzi. Jak Cheney (2001) określiła to w jednej ze swoich książek, Tesla był jak intelektualny boa dusiciel. Komentarz poza cytatami z książki: obaj byli genialni. Jeden NIE dostrzeżony za życia. Drugi sławny za życia. Obaj odchodzili z tego świata w głębokiej samotności, prawie zapomniani. Geniusze, Panie Bartoszu oprócz tego, że ekscentryczni, często są jeszcze samotni. Nie jest to reguła ale.............

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 31 Lipiec 09 21:51

Czy w ramach satyrycznego forum SZPILA, który został właśnie założony przez Panią (bravo - popieram)ograniczamy się tylko do polskiej edukacji czy obce są też dobrze widziane? W końcu głupota rodzi się na każdej ziemi bez wyjątku.

Katarzyna Zaleska, 31 Lipiec 09 14:06

Ja również zapisuję się do klubu! Pomysł jest świetny. Aby wprowadzić go w życie założyłam już na FORUM w dziale "gadu gadu" nowy temat "SZPILA". To teraz zabieramy się za wbijanie?:-)

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 29 Lipiec 09 18:00

Dodam, że tak jak Kabaret Olgii Lipińskiej z humorem punktował i bezlitośnie wyszydzał głupotę światka politycznego w stale zmieniającej się rzeczywistości III RP, tak kącik humoru i swady na portalu EiD mógłby ze śmiechem obnażać mało mądre aspekty polskiej oświaty. Ale może jest to za bardzo rewolucyjne i boimy się tej szpili?

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 29 Lipiec 09 00:38

No to Pani Barbaro zakładamy ten klub? Szanowny Portalu EiD proszę gdzieś ten kącik humoru i swady utworzyć aby ludzie twórczy z humorem mogli co jakiś czas wsadzić przysłowiową szpilę.

Barbara Zawada, 29 Lipiec 09 00:17

Dorzucam swoje ziarenko:proponuję (pół żartem ,pół serio)stworzyć SALON ODRZUCONYCH-ludzi, którzy z powodu niestereotypowego myślenia i działania zostali odrzuceni przez społeczność edukacyjną (może nie tylko edukacyjną?)bądź odeszli,bo nie znajdowali uznania/akceptacji dla swoich projektów,a w wyniku tego stworzyli coś własnego,indywidualnego,coś OSOBNEGO,co przyniosło im spełnienie i sukces.Myślę,że dla wielu kreatywnych,proaktywnych będzie to solidnym wsparciem i inspiracją móc przeczytać o ich "biegu z przeszkodami" do wymarzonego celu.I również przychylam się do propozycji,aby był to opis konkretnych,zrealizowanych projektów czy podjętych działań.Brakuje mi na portalu "żywego języka".Nie przeczytałam jeszcze wszystkiego,ale to,z czym się zapoznałam,jest mądre,pełne wzniosłych idei i refleksji,ale za mało w nim humoru,dosadności,skrótu myślowego,swady.Przydałaby się tutaj jakaś szpila!

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 28 Lipiec 09 22:48

Ten pomysł ma dwa oblicza niczym z powiedzenia o kiju i jego dwóch końcach. Przykład z mojego podwórka zawodowego w Seattle. Tworzymy właśnie stronę internetową Autism Society of Washington. Będzie piękna. Ruszy lada moment. Jedna z jej części jest dla nauczycieli i innych profesjonalistów pracujących w edukacji. Zbieramy do niej przykłady sukcesów w pracy z uczniami, którzy mają autyzm lub zespół Aspergera. Mamy nauczycieli czy dyrektorów szkół, którzy chca się dzielić swoimi pomysłami, praktycznymi wskazówkami, programami jakie stworzyli, i chca to robić otwarcie. Ta strona internetowa będzie uaktualniana i dalej rozbudowywana. Pisząc jednak o drugim końcu kija, spotkałam się też z komentarzami, że nauczyciel czy inna osoba nie podzieli się pomysłami dopóki ich oficjalnie gdzieś nie opublikuje czy opieczętuje bo boi się,że jej/jego pomysł zostanie po prostu skradziony. Ktoś inny pod nim się podpisze. Mam nadzieję, że nie studzę zapału opowieściami z życia wziętymi.

Wiesław Mariański, 28 Lipiec 09 22:17

Przedstawiamy mnóstwo dobrych i słusznych pomysłów, idei, recept, PROPONOWANYCH do realizacji. To dobrze. Ale wspaniale będzie gdy będą prezentowane pomysły już ZREALIZOWANE. To dopiero będzie frajda jak dowiemy się: w jaki sposób nauczyciel X lub szkoła Y radzi sobie z utrzymaniem dyscypliny na lekcjach; dlaczego w szkole Z zanika zjawisko przemocy. Niech nauczyciele i szkoły chwalą się swoimi sukcesami. Może zarażą innych.

Redakcja portalu, 28 Lipiec 09 20:46

Zgodnie z naszym hasłem "Wszyscy użytkownicy portalu edukacjaidialog.pl są jego współtwórcami." Bardzo cieszymy się, że mają Państwo pomysły na funkcjonowanie edukacjaidialog.pl. Na forum pojawiły się zaproponowane działy. Tylko zarejestrowani użytkownicy mają możliwość dodawania wpisów na forum. Zapraszamy do wymiany poglądów i doświadczeń!

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 28 Lipiec 09 19:37

Piękne! Takie właśnie bardzo konkretne rozmowy, dialog i propozycje lubię. Co na to EiD? Zamieniam się w słuch.

Wiesław Mariański, 28 Lipiec 09 18:59

Dlatego pójdźmy dalej. Odsuńmy się nieco od stawiania diagnoz, komentowania, snucia planów i projektów. Przejdźmy do działań ! Proponuję stworzyć na łamach EDUKACJI I DIALOGU dwa fora przeznaczone dla nowatorów i reformatorów pracujących w szkołach (takie miejsca powinny być na stronie MEN ? a może są ?). FORUM PYTAŃ I ODPOWIEDZI. Zadawać pytania mogą wyłącznie praktykujący nauczyciele i dyrektorzy (może również uczniowie ?). Odpowiadać może każdy, odpowiedzi będą bardzo różne. Sprawą pytającego jest jak je wykorzysta. Pasjonaci próbujący zmieniać szkołę od dołu znajdą tu pomoc i wsparcie. FORUM DOKONAŃ. Uczestnicy szkoły opisują sukcesy i porażki (może wyłącznie sukcesy ?). Prezentowane są osiągnięcia indywidualne i zbiorowe. Szczególnie cenne byłyby opisy sukcesów całych szkół. Na przykład: jak poradziliśmy sobie z zachowaniami agresywnymi; dlaczego nasi najsłabsi uczniowie polubili matematykę. Ja ? propagator dialogu i miłośnik dyskusji ? zastanawiam się, czy oba fora nie powinny być pozbawione możliwości wpisywania komentarzy. Mam wrażenie, że wszyscy za dużo komentujemy, że wyrażanie opinii staje się zastępnikiem działania. Wyżywamy się w komentarzach a nie w działaniu. Taka jest siła internetu.

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 28 Lipiec 09 16:51

Kilka słów komentarza do działań od dołu i od góry. Wprawdzie ministerstwo czuwa nad równością szans, programów i poziomu edukacji ale życie samo pokazuje, że ludzie generalnie wolą się dobrze wyróżniać i pociąga ich nobilitacja, awans i elitarność. Od wieków wiadomo, ze równość i stabilizacja to stagnacja a nierówność i konkurencja to rozwój. Może władze oświatowe bardziej powinny skupiać się na stwarzaniu korzystnych warunków dla ludzkiej kreatywności i pomysłowości? A pytanie drugie: czy zawsze jednak trzeba ogladać się na decyzje ministerstwa?

Malina_82 M, 28 Lipiec 09 09:45

Pani Agnieszko, zgadzam się z Panią w pełni. Po pierwsze naszym nawykiem narodowym jest ciągłe narzekanie i krytykanctwo. I ciężko z tym walczyć. Jak ktoś jest zadowolony z życia to od razu jest "podejrzany". Co do tłamszenia zdolnych, chyba wynika to z poczucia zagrożenia?? Docenienie i sukces innych wielu ludzi odbiera jako własną porażkę?

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 28 Lipiec 09 01:45

Będę jak echo Pana Wiesława ? potrzebujemy nauczycieli i dyrektorów - pasjonatów, którzy potrafią pociągnąć za sobą innych. Dodam do tego także, że ci pasjonaci mają odwagę zaryzykować i czasami pójść pod wiatr wbrew obowiązującym stereotypom myślenia czy skostniałym układom. Ci ludzie mają także świadomość, że ich działalność wiąże się z ryzykiem wywiezienia ich talentu czasami na przysłowiowej taczce. Chyba każdy utalentowany człowiek pracujący z pasją mógły podzielić się jakąś swoją krótką historią w ramach tej przenośni. Przeczytałam ostatnio,że podobno 60% ludzi w Stanach nie lubi swojej pracy ale w niej twi bo przyzwyczaiło się do tego co ma. Czy aby nie jest to jeden z elementów tworzenia skostniałych układów?

Wiesław Mariański, 28 Lipiec 09 00:35

Dlatego upatruję szans na pozytywne zmiany raczej od dołu niż od góry. Liczę bardziej na nauczycieli i dyrektorów - pasjonatów, którzy potrafią pociągnąć za sobą innych. Reformowanie szkoły tylko za pomocą zarządzeń z ministerstwa i kuratorium wydaje się być bardzo trudne. Chociaż, może, przydałaby się szeroka debata na temat celów edukacji, treści i metod kształcenia, sposobów komunikacji w szkole, organizacji szkolnictwa, ... ?

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 27 Lipiec 09 18:25

Panie Jarosławie, broń boże nie wydarzyło się mi nic strasznego. Oczywiście, że patrzę na życie z optymizmem ale krytycznie i to cud, że nie wyjechałam na taczce już kilka razy za swoje, jak to Pan określił, zakręcone pomysły. W sytuacjach gdy przeczuwam,że mogę mieć uciętą głowę za swoje pomysły, otaczam się grupą zwolenników, którzy myślą podobnie, bo jak wiemy z historii, w grupie jest siła. Dyskusja o reformie polskiej szkoły trwa od czasu przemian polityczno-gospodarczych czyli już od 20 lat. Jednak trudno być zadowolonym z dotychczasowych prób. To nie jest najlepszy kierunek, ponieważ wydaje się być nastawiony na doraźny efekt statystyczny a nie na kształtowanie postaw. Ale teraz taki jest świat więc tendencje te również zapanowały w szkołach. Wydaje się więc, że sprawa jest szersza i obejmuje temat kierunku rozwoju kultury, która kształtuje postawy społeczeństw. Jak Pan widzi skala problemu rozrasta się niepokojąco. Poruszyłam ten temat ponieważ nie jestem osobnikiem, który chodzi grzecznie przy krawężniku. Muszę przyznać, że z Pana wpisów także czerpię nadzieję i radość. Pozdrawiam serdecznie.

Jarosław Kordziński, 27 Lipiec 09 17:24

Pani Agnieszko!!! Skąd ten pesymizm??? Żeby było lepiej warto wyrzucić ze swojego słownika takie słowa jak: "zawsze", "nigdy", "wszyscy". To po pierwsze. Uogólnianie niczemu dobremu nie służy, pozwala co najwyżej różnym malkontentom, oponentom i wiecznym marudom odnajdywać w tego typu wypowiedziach potwierdzenie, ze mają rację, że świat generalniej jest do d. a ludzie nie nadają się do niczego dobrego. To po drugie. Z Pani postów czerpałem zawsze tyle nadziei i radości, a teraz naprawdę zmartwiłem się, że musiało się przytrafić Pani coś przykrego. Z doświadczenia wiem, że lepiej powiedzieć co się wydarzyło konkretnie, zamiast uogólniać, że świat stał się (jest) do niczego. To po to, żeby Pani uwierzyła, że mimo tych słów, które napisałem dalej będę z radością czytał Pani wypowiedzi i z utęsknieniem będę czekał na Wielki Pozytywny Zwrot. Panie Wiesławie, gdybym nie przeczytał Tylu Pańskich mądrych słów o szkole pomyślałbym, ze jest Pan jakimś malkontentem, oponentem czy wiecznym marudą. A przecież Pan nie jest. Potrafi Pan kreślić tak optymistyczne wizje szkoły. Proszę mi wierzyć, z pesymizmu trudno zbudować coś optymistycznego. Natomiast najbardziej nawet zakręcone pozytywne wizje potrafią i zmieniły już nie jedną fatalną rzeczywistość.

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 26 Lipiec 09 19:48

Tak Panie Wiesławie, problem zaczyna się już na etapie szkoły. Wystarczy przyglądnąć się całemu systemowi testów i egzaminów jakie odbywają się co kilka lat. Nauczyciele co 3 lata koncentrują się na przygotowywaniu uczniów do dobrego napisania testów i takie jest oczekiwanie nie tylko dyrekcji szkoły (statystyka) lecz także rodziców. Ten sposób edukacji zabija sens nauki jakim jest chęć poszerzania wiedzy i bardziej przypomina jakiś rodzaj tresury nakierowanej na osiągnięcie dobrego efektu. Na maturze obowiązują tzw. klucze i uczniowie po wybraniu przedmiotów maturalnych , prawie całkowicie poświęcają się przerabianiu testów próbnych z poprzednich lat. Tak wyedukowany młody czlowiek idzie w życie z przekonaniem, ze najważniejsze jest osiągnięcie efektu bez zagłębiania się w istotę spraw. Efektem do którego się dąży jest zazwyczaj stanowisko dające prestiż i pieniądze. Potem trzeba utrzymać się na tej pozycji a wtedy największym zagrożeniem są ludzie prawdziwie zdolni, kreatywni i oddani swojej pracy.

Wiesław Mariański, 26 Lipiec 09 09:32

Pani Agnieszko. Dokładnie tak widzę funkcjonowanie polskiej szkoły. Nie warto wychylać się ! Tak myślą uczniowie. Nietypowe zachowanie, sprzeciw lub bunt, zbytnia dociekliwość, niewygodne pytania, własne zdanie ? to wszystko naraża ucznia na nieprzyjemności Tak myślą nauczyciele. Jakieś inicjatywy ? Niestandardowe pomysły ? Krytyczna analiza niektórych działań ? ? nikt tego nie doceni, spotkam się z niechęcią kolegów, narażę się dyrektorowi, będę miał więcej roboty i więcej kłopotów za te same pieniądze. Tak myślą rodzice. Nie komentować. Nie krytykować. Na wywiadówkach płacić składki i siedzieć cicho. ? jeśli powiem co myślę, a myślę krytycznie, to moje dziecko może mieć kłopoty. Brzmi to zbyt pesymistycznie ? Może przesadzam. Ale pesymizm może być źródłem optymizmu ! Skoro jest źle to mamy powód i motywację do naprawiania. Szkoła jest doskonałym miejscem do uczenia, wspierania i pielęgnowania aktywności, pomysłowości uczniów, nauczycieli i rodziców. Szkoła powinna uczyć dzieci i młodzież jak być przeciw. Jak krytycznie patrzeć na siebie i otoczenie, jak ulepszać swoją klasę, szkołę, rodzinę, miasto, itd. Jak lepiej żyć razem z innymi ludźmi. Jak nie bać się konfliktów i jak je rozwiązywać. Czy obecna szkoła jest nastawiona na taką edukację ?