Imię i nazwisko:
Adres email:

Poleć treść:


Umysł Aspiego

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 22 Październik 09 Dodaj komentarz Wyślij Drukuj

Umysł Aspiego często posiada niezwykłe umiejętności wykrywania porządku systemu, stąd tak wielu wśród nich pasjonatów informatyki.

 

Zdanie to, jak i cały tekst poniżej napisane zostały przez Panią Krystynę Milewską. Brawo Pani Krystyno! Zauroczyła mnie Pani tym tekstem ogromnie i z mojej praktyki mogę tylko napisać jakże ten tekst jest prawdziwy. Pomyślałam, że warto aby przeczytali go także czytelnicy EiD.

 

Cały tekst osiągalny jest na stronie pt: Piszą o Aspich

 

 

 

http://www.dwgm.pl/pisza.htm

 

 

 

Emil jest zdolny jak Einstein, naiwny jak dziecko i bardzo religijny.

 


Zespół Aspergera najczęściej ujawnia się dopiero w szkole, choć spostrzegawczych rodziców czy przedszkolanki mogą zaniepokoić pewne zachowania dziecka już w przedszkolu. Dziecko milczy, izoluje się od reszty dzieci, nie potrafi nawiązać z nimi kontaktu. Może wykazywać zaburzenia sensoryczne, np. jest nadwrażliwe na dotyk, na światło, bardzo często na dźwięki. Takie dziecko często nie potrafi wyjaśnić, dlaczego coś mu przeszkadza. Na przykład barwa czyjegoś głosu niemalże wywołuje u niego fizyczny ból głowy. Może wtedy zareagować złością, krzykiem, nerwowymi ruchami stymulującymi.

 


Dziecko z ZA bywa nadmiernie spokojne albo nadmiernie ruchliwe. Może mieć jeszcze ADHD. Bywa, że przejawia zainteresowania i cechy, które początkowo radują rodziców. Potrafi powtórzyć długaśny wierszyk, jako cztero- czy pięciolatek rozprawia z zapałem o lasach Amazonii, szybko nauczył się czytać i uwielbia studiowanie encyklopedii. W czterech przypadkach na pięć ? jest chłopcem. U dziewczynek ZA w ogóle trudniej zauważyć. Dziewczynki bywają spokojniejsze, bardziej wycofane i infantylne.

 


Kiedy dziecko z ZA idzie do szkoły, to najczęściej przeżywa w niej samotność, odrzucenie przez rówieśników, prześladowania, o których boi się powiedzieć rodzicom czy nauczycielom. I coraz więcej zastrzeżeń budzi jego zachowanie, a raczej ?brak wychowania?. Na imieninach u cioci zauważy i głośno skomentuje, że ciocia ma brodawkę na nosie. Zapyta starą babcię, kiedy umrze... Ma już 15 czy 16 lat i stale popełnia takie gafy. Co więcej, ich ?popełnianie? zostaje mu na całe życie. I żeby nie wiem jak mu tłumaczyć, zawsze coś tak palnie, że rodzice najchętniej weszliby pod stół ze wstydu.
Dziecko z ZA nie ma też poczucia czasu. Nie rozumie dyspozycji ?pośpiesz się?, a polecenia interpretuje dosłownie. Jeżeli mama mówi np., że ?za to trzeba zapłacić z góry?, to taki dzieciak może zapytać: ?Mamo, a gdzie ty wejdziesz na górę?!?

Mały Aspi czyta błyskawicznie i umie to nawet powtórzyć, bo pamięć ma znakomitą. Ale nie rozumie znaczenia tekstu, szczególnie pojęć niewyobrażalnych, np. "współczesny", "nigdy". Na pytanie nauczyciela odpowiada bez sensu i słyszy: "Siadaj, pała! Masz się nauczyć!" Aspi chodzi też niezgrabnie, biega, jakby ręce i nogi miał spętane. W szkole koledzy nie chcą grać z nim w jednej drużynie, bo przepuszcza piłki. Mówi monotonnym, wysokim głosem bez artykulacji. ? On jest taki... taki, no, dziwny ? krzywią się z niechęcią rówieśnicy. Wszystko to buduje konsekwentnie szkolne klęski.
Ludzie z syndromem Aspergera mają niekiedy dziwne umiejętności. Wielu potrafi np. błyskawicznie odczytać z daty dzień tygodnia, albo natychmiast przemnożyć wielocyfrowe liczby. Umysł Aspiego często posiada niezwykłe umiejętności wykrywania porządku systemu, stąd tak wielu wśród nich pasjonatów informatyki.

Aktualna ocena

0

Oceń
Podziel się
KOMENTARZE
foto

Agnieszka Rynkiewicz MAT, MD, 04 Grudzień 10 14:20

Witam serdecznie,

 

Ja bardzo rzadko bywam juz na tym portalu. Prosze o kontakt na moj adres emailowy: rynkia@spu.edu

Pozdrawiam, AR


foto

Małgorzata M., 21 Sierpień 10 01:13

Witam Pani Agnieszko. Niestety, napisany przed chwila wpis zniknal bez sladu z powodu blednego przepisania kodu zabezpieczjacego przed spamem. Napisze wiec tym razem nieco krocej. Jestem matka 15 latki z autyzmem i wlasnie pisze prace na temat funckjonowania psychospolecznego matek takich dzieci jak ona. W internecie jest bardzo duzo informacji o autyzmie w roznych jego odmianach, terapiach, diecie, genetyce, o nowych badaniach i nowych odkryciach, ale trudno znalezc informacje na temat badan prowadzonych wsrod rodzicow dzieci autystycznych. Znalazlam jedynie jak dotad wzmianke, ze profesor Simon Baron-Cohen przeprowadzil badania, ktore wykazaly mniejsza uczuciowosc u rodzicow dzieci z autyzmem w porowananiu z uczuciowoscia rodzicow dzieci zdrowych. Badania mialy wykazac prawdopodobienstwo dziedziczenia autyzmu. Moim zdaniem bardziej wskazuja skutki obciazenia psychiki rodzicow, niz dziedziczenie, ale to tylko moje skromne zdanie oparte na osobistym doswiadczeniu i obserwacji. Uwazam, ze zwrocenie uwagi na problemy rodzicow jest bardzo wazne, fakty sa bowiem takie, ze w Polsce my rodzice zazwyczaj jestesmy pozostawieni sami sobie. Czy moze spotkala sie Pani z innymi badaniami nad psychospolecznym fuknkcjonowaniem rodzicow dzieci autystycznych? Bylabym wdzieczna za informacje. Ciekawa tez jestem jak w Stanach Zjednoczonych funkcjonuje pomoc dla rodzicow, jak jest zorganizowana. W Polsce sa to glownie grupy wsparcia, niestety czesto prowadzone przez niekompetentne osoby bez uprawnien, co przynosi wiecej szkody niz pozytku.  Nikt nie pomaga rodzicom w przezyciu "zaloby" o ktorej ogromna wiekszosc nawet nie slyszala, a jesli juz sie to zdarza to w prywatnych gabinetach psychoterapeutycznych na ktore nie kazdego stac. Ja wiem jedno - nie ma szczesliwych dzieci nieszczesliwych rodzicow.
Pozdrawiam serdecznie.

foto

Ewa, 15 Lipiec 10 20:01

Witam Pani Agnieszko!

Mój syn ma 28 lat. Przez cały czas nauki, tzn. w szkole podstawowej i średniej był pod opieką psychologa. Ukończył liceum zawodowe i zdał maturę. Ukończył studium j. angielskiego oraz studium hotelarskie.  

W czasie szkoły podstawowej i średniej był był konsultowany na oddziale psychiatrycznym w klinice, brał udział w turnusach psychologicznych i psychiatrycznych. Nadal jednak nie wiedzieliśmy skąd się biorą problemy syna. Nareszcie wizyty u kolejnego lekarza psychiatry od grudnia 2009 przyniosły rezultaty. - Teraz już wiemy, że to Zespół Aspergera. 

Potrzebujemy pomocy i wsparcia. Po omacku szukamy pomocy w Polsce. Jedyne co do tej pory znaleźliśmy, to PROFUTURO   najbliżej naszej miejscowości.  Poznał kilku chłopców w wieku ok. 17 lat. Zajęcia prowadzila przemiła terapeutka. To jednak nam i Adamowi nie wystarcza. 

Biorąc pod uwage to, ze syn jest b. dokładnym i pracowitym czlowiekiem, chcemy znaleźć mu pracę.  Oczywiście szukamy i będziemy nadal szukali pracy, choć z tym w naszym mieście jest b. trudno.  Wiem, że Adamowi potrzebni są rówieśnicy, potrzebne są wyjazdy, spotkania i trochę "przygody". Siedzi w domu, nasze pomysły powoli się kończą, pozostaje dom, w którym slucha muzyki i pomaga w sprzątaniu, albo opiekuje się psem. 

Adam za długo przebywa sam w domu, najgorszą rzeczą na dzień dzisiejszy są natręctwa. Leczy się z nich, otrzymuje leki, ale to na razie nie pomaga. Co robić?

Jak większość rodziców myślę o przyszłości syna i boję się, co będzie, gdy zostanie sam.  

pozdrawiam serdecznie.

Ewa 

 

foto

Stella Olejnik, 17 Listopad 09 22:56

Witam,
Pani Agnieszka napisała o pewnej fizycznej nieudolności, jaką posiadają dzieci z  ZA. Czy możliwe jest, żeby dziecko miało zdiagnozowane ZA mając jednocześnie sukcesy w dziedzinach związanych ze sportem? Mój syn ma 8 lat i niezwykły talent do sportu. Rówieśnicy nie są w stanie dorównać jego umiejętnościom, przewyższa swoim "wysportowaniem" dzieci z klas 6. Na rowerze dwukołowym nauczył sie jeździć, gdy miał 5 lat. Potrafi się podciagnąć 25 razy, o szermierce, nartach, łyżwach, rolkach, wchodzeniu na ściankę już nie wspomnę. Całymi dniami potrafi łazić po drzewach, ma doskonałą koordynację. Wścieka się, gdy w meczu ktoś inny przegapi piłkę. Powtarzaliśmy mu wielokrotnie, kiedy był jeszcze maluchem, że ma talent do do sportu i tak się też stało. Czy to możliwe, że go dowartościowaliśmy i pokonaliśmy ten słaby punkt ZA? Czy tez sport to właśnie ta jego obsesja?

foto

Agnieszka Rynkiewicz, MD, MAT, 26 Październik 09 00:05


Każdy człowiek z ZA jest inny. Są jednak pewne cechy, które stanowią wspólny mianownik. Ta wyśmienita pamięć w ogólnym pojęciu wcale nie należy do tego mianownika. Nie wiem czy zmartwię Pana tym czy ucieszę. Z mojej praktyki wyciągam wnioski, że to co osoby z ZA pamiętają wyśmienicie to fakty związane z ich szczególnym zainteresowaniem. Dlaczego? Bezgranicznie poświęcają swoją uwagę i czas temu zainteresowaniu i co więcej,  powtarzają fakty związane z tym zainteresowaniem w nieskończoność. A nie ma nic silniejszego dla pamięci długotrwałej aniżeli powtarzanie i do tego w odpowiednim czasie. Udowadnialiśmy te fakt w naszym badaniu naukowym w tym roku z Dr. Johnem Mediną. Wyniki będą opublikowane już niedługo.

 

Fascynujące u moich niektórych podopiecznych, z którymi pracuję jest to, że mają problemy aby dokładnie opowiedzieć książką, którą właśnie przeczytali. Potrafią jednak błyskawicznie znaleźć cytat lub informację na stronie książki, która ma kilkaset stron. Widzą, pamiętają, wręcz rejestrują stronę tekstu jak skanner.

 

Człowiek z ZA jeśli ma szczęście wykonywać pracę, która jest jego szczególnym zainteresowaniem (np. oprogramowania komputerowe, budowanie modeli, malowanie, granie na instrumencie, pisanie itd.) potrafi zupełnie zapomnieć o czasie. To są z reguły pracownicy, którzy wychodzą ostatni z budynku firmy po dniu pracy lub których bliska osoba ledwo wyciągnąć może z ich pokoju na posiłek, jeśli pracują w domu.

Są pełni szczęścia w swoim świecie projektów. To jest ich najlepsza rozrywka. Kiedy jednak mają z kolegami z pracy spędzić kilka godzin przy drinku po pracy, czy na imprezie integrującej pracowników, grillu itd. to męczą się strasznie. Czas im się wlecze podczas gdy inni bawią się znakomicie. To są także osoby, które jako pierwsze wychodzą z rodzinnych spotkań, imprez, imienin, obiadów świątecznych. To co dla typowego człowieka jest rozrywką np. przebywanie w grupie, rozmowy o wszystkim i o niczym, muzyka, gwar, szum, rwetes dla człowieka z ZA jest bardzo męczące

foto

RainMan86 , 25 Październik 09 22:45

Witam. Jestem przekonany o posiadaniu ZA, jednak powszechne są cechy Aspików które u mnie nie występują. W związku z czym mam kilka pytań:

 

W wielu źródłach jako jedną z głównych cech ludzi z ZA stawiana jest znakomita pamięć (zgaduję, ze chodzi tu o pamięć długotrwałą). Czy to jakaś nieodzowna reguła?

Podaje się również, że Asperger?owcy bardzo wybiórczo odbierają otaczającą rzeczywistość(skupiają się na konkretnej rzeczy która ich interesuje, a resztę ignorują), jak się ma jedno do drugiego?

 

W moim przypadku sytuacja wygląda następująco:

 

Często słyszę od ludzi bliskich (rodzinaznajomi) wspomnienia wydarzeń w których także uczestniczyłem i mimo, że jestem przekonany o tym fakcie, to nie potrafię przypomnieć sobie nawet najmniejszych detali. Przykładowo wiem, że byłem na wakacjach z rodziną w danej miejscowości, ale nie jestem w stanie określić ani w jakim roku miało to miejsce, ani co się wtedy wydarzyło. Przez kilka dni czytam daną książkę i po skończeniu nie jestem w stanie określić jak rozpoczęła się historia w niej przedstawiona.

Druga strona to taka, że do dziś tkwią mi w głowie rzeczy, które teoretycznie nie powinny. Są to programy telewizyjne oglądane w dzieciństwie, detale z gier komputerowych które stanowiły główną rozrywkę ?po szkole?, czy dawno nieużywane numery telefonów. Te ostatnie ?wchodzą mi same do głowy?, niczym bohater filmu ?Rain Man? zapamiętujący książkę telefoniczną potrafię wymienić numer do prawie każdego członka mojej klasy szkoły podstawowej, mimo że z większości nigdy nie korzystałem, a jedyny kontakt z nimi miałem w momencie zapisywania w notesie, gdy ktoś mi go podawał(z notesu w efekcie nie korzystałem).

 

Druga sprawa to brak poczucia czasu. Określić ?która jest godzina? potrafię z dużo większą precyzją niż inni ludzie z mojego środowiska, głównie na bazie prostej analizy-zsumowania wydarzeń które miały miejsce od momentu gdy znałem dokładnie godzinę i przypisania im prawdopodobnych czasów jakie mogły zająć. Pisząc to zdałem sobie sprawę, że mam tendencję do interpretowania zwrotów ?zbyt dosłownie?, tak więc jeśli chodzi tu np. o to, że czas spędzany na rozrywkach wydaje się mijać szybciej niż w pracy, to oczywiście jest to prawdą, jednak jest to przecież powszechne u wszystkich ludzi, skąd więc przypisanie tego do ZA?

DODAJ KOMENTARZ
Zaloguj się albo Dodaj komentarz jako gość.

Dodaj komentarz:



ZOBACZ TAKŻE
REKLAMA
SPOŁECZNOŚĆ
KATEGORIE
NAJNOWSZE ARTYKUŁY

#UOKiKtestuje - tornistry

Redakcja portalu 23 Sierpień 2021

RPO krytycznie o rządowym projekcie odpowiedzialności karnej dyrektorów szkół i placówek dla dzieci

Redakcja portalu 12 Sierpień 2021

"Moralność pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej lekturą jubileuszowej, dziesiątej odsłony Narodowego Czytania.

Redakcja portalu 12 Sierpień 2021

Poznaliśmy laureatów I edycji ogólnopolskiego Konkursu "Pasjonująca lekcja religii"

Redakcja portalu 19 Lipiec 2021

Rusza konkurs "Pasjonująca lekcja religii"

Redakcja portalu 10 Maj 2021


OSTATNIE KOMENTARZE

Wychowanie w szkole, czyli naprawdę dobra zmiana

~ Staszek(Gość) z: http://www.parental.pl/ 03 Listopad 2016, 13:21

Ku reformie szkół średnich - część I

~ Blanka(Gość) z: http://www.kwadransakademicki.pl/ 03 Listopad 2016, 13:18

"Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie"

~ Gość 03 Listopad 2016, 13:15

"Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie"

~ Gość 03 Listopad 2016, 13:14

Presja rodziców na dzieci - Wykład Margret Rasfeld

03 Listopad 2016, 13:09


Powrót do góry
logo_unii_europejskiej