Imię i nazwisko:
Adres email:

Poleć treść:


Koreańskie wnioski nt. wpływu myślenia na działanie

Jacek Redzimski, 18 Październik 17 Dodaj komentarz Wyślij Drukuj

Zgodnie z zapowiedzią z poprzedniego wpisu, kolejny chciałbym poświęcić wpływowi przekonań na skłonność do zaniechania działań, w tym tych sprzyjających uczeniu się. Badacze procesów podejmowania decyzji dotyczących dalszej ścieżki zawodowej zaobserwowali, że im bardziej negatywne są nasze przekonania o własnych możliwościach podjęcia właściwych decyzji, tym bardziej nieudane są same decyzje. Jest jednak coś co chroni nas przed skutkami negatywnego myślenia o sobie. Zanim o tym, co to jest, krótki opis trzech skal tworzących materiał dla końcowych wnioskowań.
 

Spis opinii dotyczących kariery zawodowej (ang. Career Thoughts Inventory) wykorzystywany jest jako narzędzie pomiaru pozwalające na diagnozowanie stopnia dysfunkcjonalności myślenia o własnym rozwoju zawodowym. Opinie (przekonania) te mają wpływ na rozwiązywanie dylematów i podejmowanie decyzji w tym zakresie. Miara składa się z trzech wymiarów (subskal):
 

  • subskala niepewności przy podejmowaniu decyzji – odnosi się do niezdolności do inicjowania (lub podtrzymywania) procesu podejmowania decyzji w rezultacie działania paraliżujących emocji lub/i braku rozumienia samego procesu podejmowania decyzji;
  • subskala niepokoju przed zaangażowaniem – odnosi się do niezdolności zaangażowania się w określony wybór kariery zawodowej, towarzyszy jej ogólny niepokój o wynik procesu podejmowania decyzji; niepokój ten utrwala brak decyzji;
  • subskala zewnętrznego konfliktu – odzwierciedla niezdolność do utrzymywania równowagi pomiędzy ważnością własnych opinii dotyczących obrazu siebie a ważnością opinii znaczących innych (osób z najbliższego, w ujęciu społecznym, otoczenia) na ten temat; skutkuje niechęcią do brania odpowiedzialności za podejmowane decyzje;


Każda z subskal skałda się ze stwierdzeń, wobec których badany musi się ustosunkować na 4-stopniowej skali Lickerta (od 0 – „w ogóle się nie zgadzam do 3 – „całkowicie się zgadzam”). Przykłady stwierdzeń dla kolejnych subskal (odpowiednio dla numeracji jak powyżej):
 

  • "Nie będę w stanie wybrać kierunku studiów/zawodu dla siebie, ponieważ jestem kompletnie zdezorientowany/a"
  • "Jest coś co chiałbym/chciałabym robić, ale zawsze ktoś mi przeszkadza / ktoś mnie hamuje"
  • "Wybrać tylko jeden kierunek studiów albo zawód spośród dostępnej liczby możliwości jest najtrudniejszą rzeczą do zrobienia."


Skala samoskuteczności w podejmowaniu decyzji dotyczących rozwoju zawodowego (ang. Career Decision Self-Efficacy Scale)

Zbudowana jest z pięciu subskal:
 

  • udzielanie sobie samemu właściwych pochwał
  • zbieranie informacji o zawodach
  • wybór celów
  • planowanie przyszłości
  • rozwiązywanie problemów


Każda z subskal skałda się z pięciu stwierdzeń, wobec których badany musi się ustosunkować na 5-stopniowej skali Lickerta (od 1 – „w ogóle się nie zgadzam do 5 – „całkowicie się zgadzam”). Przykłady stwierdzeń dla kolejnych subskal (odpowiednio dla numeracji jak powyżej):
 

  • „Potrafię rozpoznać, która praca mi odpowiada”,
  • „Potrafię szukać informacji o zajęciach/zawodach, którymi się interesuję w Internecie lub w bibliotece”,
  • „Potrafię wybrać mój główny kierunek studiów albo zawód, którymi jestem zainteresowany/a”
  • „Potrafię zrobić plan na następne pięć lat mojej kariery zawodowej”
  • „Jeśli moja praca nie zadawala mnie, potrafię ją zmienić”


Skala umiejętności planowania szczęśliwych zbiegów okoliczności w odniesieniu do kariery zawodowej (ang. Planned Happenstance Career Inventory)

Być może pokraczne tłumaczenie, ale dla usprawiedliwienia dopowiem, że skalę wymyślili Koreańczycy i przetłumaczyli ją z koreańskiego na angielski. Oni, jak widać,  też nie mieli łatwo. Sam przedmiot pomiaru tej skali jest w sensie stricte językowym dość kontrowersyjny. Można się tu doszukać oksymoronu, jak bowiem możliwe jest planowanie szczęśliwych zbiegów okoliczności? Nie chodzi w tej skali jednak o figurę retoryczną a konkretny zestaw kompetencji empirycznie istniejących i mierzalnych. Umiejętności te mają nas przygotować do tego, że środowisko związane z pracą ulegnie zmianie, gotowość ta ma w nas wzmagać zarówno upór jak i skłonność do dostosowania się do tej zmiany. Skala składa się z 5 subskal:
 

  • ciekawość,
  • wytrwałość / upór
  • elastyczność,
  • optymizm
  • podejmowanie ryzyka


Również w tym przypadku, każda z subskal składa się z pięciu stwierdzeń, wobec których badany musi się ustosunkować na 5-stopniowej skali Lickerta (od 1 – „w ogóle się nie zgadzam do 5 – „całkowicie się zgadzam”). Przykłady stwierdzeń dla kolejnych subskal (odpowiednio dla numeracji jak powyżej):
 

  • „Ciekawią mnie rzeczy, które całkiem przypadkiem dzieją się wokół mnie.”
  • „Nawet jeśli występują nieoczekiwane trudności, będę z konsekwencją realizował mój plan na karierę zawodową”
  • „Mój plan na karierę zawodową można zmieniać.”
  • „Moja przyszła kariera zawodowa jest obiecująca”
  • „Zaryzykuję dla lepszej szansy zawodowej, nawet jeśli to wymaga zmierzenia się z czymś nieznanym”


Południowokoreańscy badacze przebadali grupę kilkuset studentów czterech różnych uczelni wyższych w Korei, w celu ustalenia, jaki wpływ wywierają na siebie powyższe zbiory kompetencji. Badanie miało charakter longituidalny, tzn. zrealizowany w dwóch odległych od siebie (w tym przypadku o jeden rok) okresach na tej samej grupie respondentów (podczas drugiego późniejszego  pomiaru (T2) udało się dotrzeć do 63,3% uczestników badania z pierwszego pomiaru (T1), z brakami poradzono sobie stosując odpowiednie procedury statystyczne. T1 to czas ostatniego roku studiów, T2 to czas pierwszego roku na rynku pracy po ukończeniu studiów).


Efekt łagodzenia

Efekt łagodzenia występuje, gdy oddziaływanie zmiennej niezależnej na zmienną zależną jest różne w zależności od wartości trzeciej zmiennej, zwanej zmienną moderującą, poprzez jej współoddziaływanie ze zmienną niezależną.

Co wyszło Koreańczykom z badań? Otóż, okazało się, że dysfunkcjonalne myśli o własnym rozwoju zawodowym mają istotny negatywny wpływ na samoskuteczność w podejmowaniu decyzji dotyczących rozwoju zawodowego, jednakże jedynie pośród tych u których zdiagnozowano niski poziom umiejętności planowania szczęśliwych zbiegów okoliczności w odniesieniu do kariery zawodowej. Jednocześnie nie było istotnego wpływu wśród tych, u których zdiagnozowano relatywnie wysoki poziom umiejętności planowania szczęśliwych zbiegów okoliczności. Innymi słowy, jeśli ktoś wykazywał wysokie kompetencje planowania szczęśliwych zbiegów okoliczności, to pomimo jednocześnie wysokiego poziomu negatywnych myśli o swojej karierze zawodowej, nie obniżała się istotnie jego skuteczność w podejmowaniu decyzji dotyczących rozwoju zawodowego. Wspomniane umiejętności były skutecznym buforem chroniącym tę skuteczność przed negatywnym wpływem dysfunkcyjnych myśli. Myślę negatywnie, ale działam a dzięki temu działaniu decyzje w zakresie rozwoju zawodowego zapadają i są trafne. Dlatego też nabywanie umiejętności planowania szczęśliwych zbiegów okoliczności w odniesieniu do kariery zawodowej jest konieczne dla osób z wysokim poziomem dysfunkcjonalnych myśli.

Zgodnie z Social Cognitive Carrier Theory (SCCT), samoskuteczność w podejmowaniu decyzji zawodowych jest ważnym komponentem udanego rozwoju zawodowego, który odbywa się w rezultacie różnych uczących doświadczeń. W świetle tej teorii, wyzwaniem staje się jednak aktywne zamienianie przypadkowych i nieoczekiwanych zdarzeń w uczące doświadczenia. Szczególną moc blokowania tej zamiany mają właśnie dysfunkcjonalne myśli o własnym rozwoju zawodowym. Stąd tak ważne jest badanie tego, co może nas zbliżyć do rozpoznawania, kreowania i wykorzystywania nieoczekiwanych zdarzeń jako okazji do uczenia. I tu pojawiają się umiejętności planowania szczęśliwych zbiegów okoliczności w odniesieniu do kariery zawodowej, również z pomocą doradcy zawodowego.



* * *
 
 
 O autorze:
Jacek Redzimski  

Jacek Redzimski

z wykształcenia jestem socjologiem, zawodowo działam w branży samochodowej, poza pracą biegam i czytam, choć nigdy jednocześnie, od niedawna także zastanawiam się i piszę – staram się w tej kolejności.

Blog jest manifestacją mojej próby zrozumienia, co dzieje się z polską szkołą w odniesieniu do następujących zagadnień:

  • inspirowanie jako aspekt nauczania,
  • stopień dopasowania kompetencji pozyskiwanych w szkole do wymogów „rynku przedsiębiorczości” i rynku pracy,
  • proces wyboru ścieżki edukacyjnej przez uczniów – przebieg procesu i kluczowe czynniki go warunkujące,
  • przygotowanie szkoły do wsparcia procesu wyboru ścieżki edukacyjnej przez uczniów.

Tekst ukazał się pierwotnie na blogu autora http://trzydziestedrzwi.pl/

 

Aktualna ocena

0

Oceń
Podziel się
KOMENTARZE
Aktualnie brak komentarzy. Bądź pierwszy, wyraź swoją opinię

DODAJ KOMENTARZ
Zaloguj się albo Dodaj komentarz jako gość.

Dodaj komentarz:



ZOBACZ TAKŻE
REKLAMA
SPOŁECZNOŚĆ
KATEGORIE
NAJNOWSZE ARTYKUŁY

Szkoły niepubliczne skrzywdzone? STO interweniuje w sprawie dotacji

Redakcja portalu 14 Wrzesień 2019

30 lat wolności - zapraszamy na konferencję dla nauczycieli!

Redakcja portalu 13 Wrzesień 2019

HFPC pyta Ministerstwo Edukacji Narodowej o sytuację uczniów z niepełnosprawnościami

Redakcja portalu 07 Wrzesień 2019

Startuje II edycja Konkursu #cojaczytam

Redakcja portalu 06 Wrzesień 2019

Narodowe Czytanie 2019

Redakcja portalu 05 Wrzesień 2019


OSTATNIE KOMENTARZE

Wychowanie w szkole, czyli naprawdę dobra zmiana

~ Staszek(Gość) z: http://www.parental.pl/ 03 Listopad 2016, 13:21

Ku reformie szkół średnich - część I

~ Blanka(Gość) z: http://www.kwadransakademicki.pl/ 03 Listopad 2016, 13:18

"Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie"

~ Gość 03 Listopad 2016, 13:15

"Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie"

~ Gość 03 Listopad 2016, 13:14

Presja rodziców na dzieci - Wykład Margret Rasfeld

03 Listopad 2016, 13:09


Powrót do góry
logo_unii_europejskiej