Działalność szkół polonijnych w USA | dr Dorota Andraka, prof. Józef Kuźma

Każde dziecko, któremu zdarza się egzystować w obcym kulturowo środowisku wchodzi w rozmaite interakcje, przede wszystkim ze swoimi rówieśnikami i równocześnie zaczyna posługiwać się językiem, który jest językiem dominującym wśród jego „obcych”, ale znaczących rówieśników. Dlatego dzieci emigrantów niechętnie mówią także we własnym rodzinnym domu w języku ojczystym (języku swoich rodziców). Wyróżnia je ... „bilingualism, ale ogół dzieci chętniej posługuje się „nowym” językiem. Ten spontaniczny „bilingualism” jest szczególnym stylem życia „tak naturalny jak sen, zabawa czy nauka chodzenia”. Rodzi on również pytanie: Co zrobić, aby dom „z językiem ze Starego Kraju” nie stał się dla dziecka domem „obcym”, a zarazem, by nie stracił ojczystego charakteru?