Z życia STO. Widziane z Zarządu Głównego STO

Ustalono, że igrzyska odbywać się będą przez cały rok i obejmą dwie grupy uczestników: nauczycieli matematyki oraz uczniów. Praca w każdej z grup przebiegała, oczywiście, inaczej. Nauczyciele spotykali się co dwa miesiące w Warszawie. Nasze spotkania na Zakroczymskiej były bardzo owocne, a co najważniejsze: ludzie spotykali się, wymieniali doświadczenia, nawiązali kontakty i może dzięki temu będzie im łatwiej pracować. Na każde ze spotkań nauczyciele przywozili zadania, które wydawały im się interesujące, zabawne, kształcące i w kilkuosobowych zespołach opracowywali zestawy dla każdej z klas. Zestawy te, przy pomocy Biura ZG STO, rozesłaliśmy do wszystkich szkół STO. Nauczyciele wykorzystując zadania wstępne pracowali z uczniami przygotowując ich do kolejnych etapów igrzysk. Ci sami nauczyciele sprawdzali prace i oceniali je według ustalonej punktacji. Protokoły odsyłali do Pułtuska, gdzie porządkowano i opracowywano wyniki.

W trzech etapach zawodów wzięło udział 1700 uczniów z 52 szkół. W kilkunastu przypadkach były to całe szkoły. Spotkania nauczycieli i zawody dla dzieci odbywały się w czasie ośmiu miesięcy roku szkolnego 1994/95; w maju 1995 zaplanowano finał. W przeddzień zjazdu nasza szkoła zamieniła się w schronisko. W każdej klasie rozłożono materace i koce dla około 180 gości. Jako pierwsi przyjechali uczestnicy z Lwówka Śląskiego. Potem przybywały grupy z: Szczecina, Kołobrzegu, Krakowa, Białegostoku, Gdańska, Koszalina, Szczecinka, Grodziska, Warszawy, Augustowa, Radomia, Zielonej Góry, Ciechanowa, Żyrardowa, Torunia. Otwarcie igrzysk odbyło się w sali kina MDK; w drugiej części uczniowie zaprezentowali krótki program nawiązujący do tematyki igrzysk. Następnie uczestnikom pokazaliśmy piękno starego Pułtuska.

Drugi dzień igrzysk był dniem wielkiego finału konkursu. O godz. 9.00 rozpoczęła się matematyczna łamigłówka. Zmagania trwały dwie godziny. Po wyjściu z sal dzieci żywo relacjonowały swoje wrażenia, porównywały wyniki. Potem rozpoczęły się kolejne zajęcia. Tym razem dzieci pracowały w grupach wiekowych. Uczniowie klas III-ich mogli rozwijać swoje zdolności manualne i artystyczne w pracowni matematycznej. Klasy IV-te uczestniczyły w tym czasie w zajęciach pn. "Gra króla Alfreda" przygotowanych przez Jolantę Wałachowską. Również nasi znamienici goście uatrakcyjniali zajęcia! Barbara Walat zaprosiła część uczniów klas V-tych na zajęcia "To może być ciekawe", zaś Zofia Czupa, drugą część na "Bryły i bryłki". Dla uczniów klas VI-tych i VII-tych Henryk Kąkol przygotował "Kalkulatory graficzne". Myślę, że nikt z uczestników nie narzekał na nudę.

Nie zapomnieliśmy także o opiekunach. To z myślą o nich Wacław Zawadowski przeprowadził zajęcia niespodziankę (budowanie dwunastościanu rombowego), które, jak się okazało, nie były takie proste. Po zakończeniu zajęć i pysznym obiedzie dzieci na nowo zaczęły pracę. Tym razem mogły wybrać inne zajęcia, w których nie uczestniczyły wcześniej. Nowością były zajęcia Urszuli Szymańskiej, która wraz z dziećmi klas III-ich wykonała plakat matematyczny. W tym samym czasie odbyła się prelekcja Henryka Kąkola dla nauczycieli na temat nowego podręcznika "Błękitna matematyka". Tuż po niej nauczyciele mogli poznać "Rozmaitości matematyczne" zaprezentowane przez Barbarę Walat.

Trzeciego dnia igrzysk, w niedzielny poranek, wszyscy z nowymi siłami przystąpili do kolejnych zmagań. Zajęcia rozpoczęliśmy po śniadaniu. Uczniowie klas III-ich i IV-tych ponownie mogli uczestniczyć w "Grze króla Alfreda", a pozostali mieli do wyboru: zawody sportowo-matematyczne lub zajęcia w pracowni. Te ostatnie, dzięki "reklamie" prowadzących, cieszyły się większym powodzeniem.

Następnie wszyscy uczestnicy przenieśli się do MDK, gdzie odbyła się uroczystość rozstrzygnięcia wielkiego finału Igrzysk Matematycznych i oficjalnego zamknięcia imprezy. Zawodnicy - najlepsi z najlepszych - otrzymali cenne nagrody książkowe i pamiątkowe dyplomy. Po zakończeniu oficjalnej uroczystości grupy i ich opiekunowie zaczęli opuszczać nasze miasto. W ciągu tych dni nawiązały się serdeczne przyjaźnie i ciekawe znajomości.

Mamy nadzieję, że nie było to nasze ostatnie spotkanie.


Jolanta Wałachowska

SSP STO, Pułtusk