Bogusław Zalcman, 03 Sierpień 14, komentarze (1)

Ziemia jest płaska, czyli o Deklaracji Wiary i Sumienia nauczycieli

Wydawałoby się, iż wakacje to nie jest czas na poważne spory dotyczące nauczycieli. I zwykle rzeczywiście był to "martwy sezon" w tym względzie. W tym roku jest jednak inaczej. A sprawcą coraz gorętszej, ogólnopolskiej dyskusji o etyce nauczycieli, jest Janusz Górzyński, bloger walczący "W obronie cywilizacji łacińskiej przed bandytami i obłudnikami". On to właśnie zaproponował na swoim blogu, aby nauczyciele polscy, biorąc przykład z lekarzy i ich Deklaracji Wiary, podpisywali Deklarację Wiary i Sumienia, według której mieliby uczyć dzieci w szkole "w duchu patriotycznym i ewangelicznym". Pomysł szybko trafił na podatny grunt - kręgi uznające się za prawicowe oraz katolicką część środowisk pedagogicznych. Równie szybko jednak ujawnili się jej przeciwnicy, z minister edukacji Joanną Kluzik-Rostkowską na czele.
 

Julian Piotr Sawiński, 28 Wrzesień 15, komentarze (1)

Filmowe gimnazjum w Warszawie

Filmy od dawna cieszą się wielką popularnością, a filmowanie to przede wszystkim wymyślanie i tworzenie filmów. Ich kreowanie motywuje, inspiruje i aktywizuje, angażuje umysł, zmysły, ręce i emocje. Stymuluje do tworzenia i wyzwala inicjatywę, uczy obserwacji, krytycznego myślenia i współdziałania itd. Ale, czy potrzebne jest filmowe gimnazjum?
 

Wojciech Książek, 12 Grudzień 15, komentarze (1)

Potrzeby i mity wokół szkolnictwa zawodowego (cz. 4)

Podsumowując uwagi, jakie ostatnio spisywałem na temat szeroko rozumianego kształcenia zawodowego można powiedzieć, że u jego podstaw musi być jak najszersze kształcenie ogólne. To, jakim jesteś człowiekiem, osobowością powinno poprzedzać szczegółowe kwalifikacje zawodowe.
 

Ewa Borgosz, 17 Grudzień 15, komentarze (1)

Cel lekcji, kryteria i B.Bloom

Jeśli uczeń wie, jaki jest cel lekcji, staje się bardziej odpowiedzialny za swoje uczenie się

Podanie uczniom jasnego celu, sformułowanego jako efekt pracy na lekcji, zwykle sprzyja jego osiągnięciu. W poradnikach metodycznych i programach nauczania mamy podane cele, jednak ich język nie zawsze będzie dla ucznia zrozumiały. Poza tym zwykle jest kilka celów lekcji i nauczyciel może głowić się nad tym, który z nich jest najważniejszy, który podać uczniom. Warto wyobrazić sobie końcowy efekt, dowód na to, że na lekcji nie straciliśmy czasu.
 

Wojciech Książek, 27 Grudzień 15, komentarze (1)

Grudzień i historia w szkole

Włączając się w organizację uroczystości grudniowych na Pomorzu Gdańskim często zadaję sobie pytanie, jak z tym przekazem dotrzeć także do szkół, do świadomości młodych ludzi.
 

Szymon Konkol, 03 Listopad 15, komentarze (1)

NoBook - koniec i początek podręcznika

Gdy siedzisz wieczorami przy komputerze i myślisz, czasami bezradnie, jak przygotować kolejną lekcję, by była nie tylko wartościowa merytorycznie, ale także atrakcyjna dydaktycznie, a Twoi Uczniowie czekają na kolejny Twój ruch, w którym okażesz wielkość i kreatywność innowacyjnego Nauczyciela, możesz w takiej chwili zmienić punkt odniesienia i zacząć nową przygodę. Możesz wejść w NoBook - narzędzie do tworzenia nowych podręczników. Potrzebujesz 7 do 15 minut by stworzyć nową, zupełnie odmienną lekcję. Taką, która wciągnie uczniów.
 

Jerzy Lackowski, 04 Kwiecień 16, komentarze (1)

Dobra (?) zmiana w oświacie

Od początku swej pracy na stanowisku ministra edukacji narodowej pani Anna Zalewska stwarza wrażenie, że zamierza dokonać generalnych zmian w polskiej oświacie. W kolejnych wypowiedziach przedstawia rozmaite pomysły, czyniąc to zresztą z niezachwianą pewnością posiadania recepty na skuteczne rozwiązanie wszystkich oświatowych polskich problemów. Jednak poważna i spokojna analiza jej wypowiedzi i pomysłów nie nastraja optymistycznie. Trudno bowiem doszukać się w nich precyzyjnie zakreślonego celu oraz spójnej strategii działań. Obecna minister edukacji neguje w istocie kluczowe zmiany, do jakich doszło w polskiej oświacie po 1990 r. i można odnieść wrażenie, iż najchętniej przywróciłaby istniejący wcześniej system oświatowy. Najbardziej wyraziście jest to widoczne w jej pragnieniu ograniczenia dotyczących oświaty kompetencji samorządów oraz niechęci do wszelkich obywatelskich inicjatyw edukacyjnych m.in. do edukacji domowej i prowadzenia szkół publicznych przez podmioty niepubliczne. Najbliższy jest jej model centralnie zarządzanej oświaty, z maksymalnie ograniczoną autonomią szkół. Szkoda, że nie rozumie ona, iż podjęta przez nią próba wzmacniania etatyzmu w naszym szkolnictwie przyniesie dalsze pogłębienie kryzysu polskiej oświaty.
 

Jarosław Pytlak, 15 Lipiec 16, komentarze (1)

Poglądy zbyt rzadko (w szkole) kwestionowane

Na początku wakacji miałem przyjemność wziąć udział w dorocznej konferencji pedagogicznej pod nazwą „Inspiracje”. Było to ciekawe wydarzenie, które zgromadziło w auli Biblioteki Narodowej w Warszawie z górą trzy setki pasjonatów, gotowych poświęcić sprawom edukacji pierwsze dni letniego wypoczynku. Tematem mojego wystąpienia były stereotypy rządzące polską szkołą, skutecznie utrudniające jej rozwój i unowocześnienie. Żywa reakcja publiczności i otrzymane w kuluarach podziękowania, za „wskazanie spraw, które wszyscy widzą, ale mało kto je sobie uświadamia”, utwierdziły mnie w przekonaniu, że dotykam problemu, o którym warto głośno mówić. Postanowiłem więc główne tezy swojego wystąpienia zaprezentować na blogu, z myślą o tych, którzy na konferencji nie byli, a chcieliby przyjrzeć się niewidzialnym więzom, krępującym umysły nauczycieli, rodziców i urzędników oświatowych. Zastrzegam jednak, że temat jest szerszy niż zostanie to przedstawione poniżej, to znaczy, że owych stereotypów jest znacznie więcej. O niektórych, tutaj pominiętych, pisałem już wcześniej, w drugim numerze kwartalnika „Wokół szkoły” („Szkoła w okowach stereotypów”), inne znajdą się dopiero w pełnej panoramie zagadnienia, którą mam nadzieję stworzyć w przyszłości.